"Ο Έζλαντ άφησε τα αδέρφια του και κατέβηκε στη γη", ψέλισε. "Χρειάζεται
τη βοήθειά μας. Πάμε στην Κοιλάδα των Μαχών". O Λινκ έστρεψε το όλο
απαξίωση βλέμμα του στη νεράιδα. Παραβλέποντας την αλλοφροσύνη της
στιγμής και το γεγονός πως δεν ήξερε η ίδια κυριολεκτικά ούτε το όνομά
της, αποφάσισε να την εμπιστευτεί γνωρίζοντας βαθυά μέσα του πως αυτή
είναι ο συμβουλάτορας του παιχνιδιού, κάτι που από εδώ και στο εξής θα
την καθιστούσε τον πνευματικό του ταγό, τη συνείδησή του.
Ο Βασιλιάς σούφρωσε τα πυκνά του φρύδια σκεπτόμενος για λίγα δευτερόλεπτα και αμέσως παρέδωσε στο Λινκ το παράξενο πετράδι. "Θέλω να μάθεις τις ιδιότητες και το λόγο ύπαρξης αυτής της πέτρας και να μου πεις σύντομα". Ο Λινκ δε ρώτησε καν για ποιο λόγο ήταν σημαντική η πέτρα. Το πήρε, γύρισε από την άλλη, το σήκωσε ψηλά με τα δυο χέρια κοιτώντας με ένα ακατανόητο χαμόγελο τον ουρανό. Ήταν περίτεχνα σμιλεμένο και διαφαινόταν ένα σμαραγδί χρώμα στο φως. Πάνω του ήταν χαραγμένο ένα σύμβολο, τρεις εσωτερικά εφαπτόμενοι κύκλοι. Το έβαλε αμέσως στην τσέπη χωρίς καμία ερώτηση. Μόνο ο Αρχιβιβλιοθηκάριος είχε την εύλογη απορία. Στήριξε τα γυαλιά του, ακούμπησε το ένα χέρι στην πλαδαρή κοιλιά του και ρώτησε επικριτικά:" Μα Μεγαλειότατε, εμπιστεύεστε για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα το βοηθό του Άγιου Βασίλη από 'δώ και όχι τους σοφούς επιστήμονες της Αυλής σας;". "Αμφισβητείς την κρίση μου, Άνγκους;" απάντησε με υπερυψωμένη φωνή ο βασιλιάς και χωρίς να περιμένει απάντηση ο Λινκ γύρισε την πλάτη και έφυγε.
"Φίλε, αυτοί δεν ξέρουν τι τους γίνεται..." ψυθίρισε στο αυτί του Λινκ η νεράιδα όπως έβγαινε από την πύλη του παλατιού. Ο Λινκ έστρεψε το κεφάλι, την κοίταξε με κάπως γλαρωμένο ύφος και πήρε το δρόμο για την αγορά. Εκεί συνάντησε ένα βαριεστημενο τύπο με ιταλικό μουστάκι που έπαιζε ναυμαχία. Μετά από μερικά παιχνίδια και με πέντε ρουπίες στο πουγκί έμαθε πως στην Κοιλάδα των Μαχών βρίσκεται το μόνο χωριό στη Hyrule που κατοικείται από ανθρώπους. Μία φυλή κατώτερη των Hylians με μέτριο ανάστημα και αστεία στρογγυλά πτερύγια αντί για αυτιά, οι οποίοι ήταν καταδικασμένοι από τη μισαλλοδοξία και την κουτοπονηριά τους να μην εξαπλωθούν στο υπόλοιπο της Hyrule. Η Κοιλάδα των Μαχών ήταν το μέρος που χώριζε τον υπόλοιπο κόσμο από τις άγριες φυλές του Νότου και το όνομα πρόδιδε το στρατηγικό σημείο της περιοχής. Θα νομιζε κάποιος ότι ξέρει τι να περιμένει εκεί.
Βγαίνοντας από την αγορά στην πεδιάδα, ο Λινκ πήρε μια βαθυά ανάσα και ατενίζοντας τον αγρό σήκωσε το κεφάλι ψηλά. Το χάραμα δεν είχε πάρει όλα τα άστρα από τον ουρανό, τα πιο φωτεινά ήταν ευδιάκριτα, όμως το μάτι του έπεσε σε εκείνο τον αστερισμό. Τα τρία πιο φωτεινά αστέρια του ουράνιου θόλου ήταν πλέον δύο! Ανασήκωσε το φρύδι και αμέσως ήρθαν οι αναλαμπές: "Ο Έζλαντ άφησε τα αδέρφια του και κατέβηκε στη γη", η εικόνα του σημαδιού στο χέρι του τη στιγμή που συνάντησε τον Έζλαντ... Αυτό ήταν! Ο Έζλαντ ήταν μία ενσάρκωση της Φαρόρ, της θεάς του θάρρους και του ηρωισμού... Και τώρα με τον κίνδυνο του τι θα συμβεί στο μέλλον ζητάει βοήθεια. Ακόμα μπερδεμένος, έγνεψε καταφατικά στην ξεχασιάρα νεράιδα και έπιασε το χαλινάρι. Όπως κάλπαζε στην αυγή, του ερχόταν στο νου σιγά-σιγά μια μελωδία σαν εμβατήριο που είχε συνυφασμένη με το αχανές τοπίο της Hyrule. Ήταν βέβαιο πως τώρα είχε ένα σκοπό.
Ο Βασιλιάς σούφρωσε τα πυκνά του φρύδια σκεπτόμενος για λίγα δευτερόλεπτα και αμέσως παρέδωσε στο Λινκ το παράξενο πετράδι. "Θέλω να μάθεις τις ιδιότητες και το λόγο ύπαρξης αυτής της πέτρας και να μου πεις σύντομα". Ο Λινκ δε ρώτησε καν για ποιο λόγο ήταν σημαντική η πέτρα. Το πήρε, γύρισε από την άλλη, το σήκωσε ψηλά με τα δυο χέρια κοιτώντας με ένα ακατανόητο χαμόγελο τον ουρανό. Ήταν περίτεχνα σμιλεμένο και διαφαινόταν ένα σμαραγδί χρώμα στο φως. Πάνω του ήταν χαραγμένο ένα σύμβολο, τρεις εσωτερικά εφαπτόμενοι κύκλοι. Το έβαλε αμέσως στην τσέπη χωρίς καμία ερώτηση. Μόνο ο Αρχιβιβλιοθηκάριος είχε την εύλογη απορία. Στήριξε τα γυαλιά του, ακούμπησε το ένα χέρι στην πλαδαρή κοιλιά του και ρώτησε επικριτικά:" Μα Μεγαλειότατε, εμπιστεύεστε για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα το βοηθό του Άγιου Βασίλη από 'δώ και όχι τους σοφούς επιστήμονες της Αυλής σας;". "Αμφισβητείς την κρίση μου, Άνγκους;" απάντησε με υπερυψωμένη φωνή ο βασιλιάς και χωρίς να περιμένει απάντηση ο Λινκ γύρισε την πλάτη και έφυγε.
"Φίλε, αυτοί δεν ξέρουν τι τους γίνεται..." ψυθίρισε στο αυτί του Λινκ η νεράιδα όπως έβγαινε από την πύλη του παλατιού. Ο Λινκ έστρεψε το κεφάλι, την κοίταξε με κάπως γλαρωμένο ύφος και πήρε το δρόμο για την αγορά. Εκεί συνάντησε ένα βαριεστημενο τύπο με ιταλικό μουστάκι που έπαιζε ναυμαχία. Μετά από μερικά παιχνίδια και με πέντε ρουπίες στο πουγκί έμαθε πως στην Κοιλάδα των Μαχών βρίσκεται το μόνο χωριό στη Hyrule που κατοικείται από ανθρώπους. Μία φυλή κατώτερη των Hylians με μέτριο ανάστημα και αστεία στρογγυλά πτερύγια αντί για αυτιά, οι οποίοι ήταν καταδικασμένοι από τη μισαλλοδοξία και την κουτοπονηριά τους να μην εξαπλωθούν στο υπόλοιπο της Hyrule. Η Κοιλάδα των Μαχών ήταν το μέρος που χώριζε τον υπόλοιπο κόσμο από τις άγριες φυλές του Νότου και το όνομα πρόδιδε το στρατηγικό σημείο της περιοχής. Θα νομιζε κάποιος ότι ξέρει τι να περιμένει εκεί.
Βγαίνοντας από την αγορά στην πεδιάδα, ο Λινκ πήρε μια βαθυά ανάσα και ατενίζοντας τον αγρό σήκωσε το κεφάλι ψηλά. Το χάραμα δεν είχε πάρει όλα τα άστρα από τον ουρανό, τα πιο φωτεινά ήταν ευδιάκριτα, όμως το μάτι του έπεσε σε εκείνο τον αστερισμό. Τα τρία πιο φωτεινά αστέρια του ουράνιου θόλου ήταν πλέον δύο! Ανασήκωσε το φρύδι και αμέσως ήρθαν οι αναλαμπές: "Ο Έζλαντ άφησε τα αδέρφια του και κατέβηκε στη γη", η εικόνα του σημαδιού στο χέρι του τη στιγμή που συνάντησε τον Έζλαντ... Αυτό ήταν! Ο Έζλαντ ήταν μία ενσάρκωση της Φαρόρ, της θεάς του θάρρους και του ηρωισμού... Και τώρα με τον κίνδυνο του τι θα συμβεί στο μέλλον ζητάει βοήθεια. Ακόμα μπερδεμένος, έγνεψε καταφατικά στην ξεχασιάρα νεράιδα και έπιασε το χαλινάρι. Όπως κάλπαζε στην αυγή, του ερχόταν στο νου σιγά-σιγά μια μελωδία σαν εμβατήριο που είχε συνυφασμένη με το αχανές τοπίο της Hyrule. Ήταν βέβαιο πως τώρα είχε ένα σκοπό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου