Για μια στιγμή, καθώς ο Link ήταν βυθισμένος σ'αυτές τις σκέψεις, του
φάνηκε σαν το φεγγάρι να τρεμόσβησε, σαν το παραλήρημα της Πριγκήπισσας,
που αντηχούσε ακόμα στ'αυτιά του να εκτυλισσόταν τώρα και μπροστά στα
μάτια του. Ταραγμένος, κούνησε το κεφάλι και χτύπησε το πρόσωπό του για
να συνέλθει. Ήταν ξεκάθαρο πως ο χρόνος που είχε περάσει στο προσκεφάλι
της αυτή την περίοδο είχε αρχίσει να τον επηρεάζει. "Λοιπόν, να με
συμπαθάς Πριγκήπισσα..." σκέφτηκε ενώ το μυαλό του καθάριζε σιγά σιγά.
Ήξερε πως τα όνειρά της συχνά ήταν προφητικά, αλλά δεν είχε περάσει
ακόμα πολύς καιρός απο τις γιορτές και τα πανηγύρια μετά τη μάχη του με
το Ganon, και όλα θα ήταν ήσυχα για μια γενιά ακόμα. "Παρ'όλα αυτά",
σκέφτηκε, "οι πεδιάδες της Hyrule δεν είναι άδειες απο κινδύνους..."
καθώς έφερνε το θηκάρι και την ασπίδα πιο κοντά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου