Μέρος 27ο

      Ο Bagu όμως ακόμα δεν έπεσε. Άρχισε να συσπάται και να βγάζει άναρθρες κραυγές ξερνώντας αίμα. Ο Link έμπηξε το σπαθί στο χώμα και έλυσε την ασπίδα, ενώ παρακολουθούσε με μια έκφραση αηδίας καθώς τα σωθικά του Bagu άρχισαν να γίνονται κι εκείνα σαν πλοκάμια, ενώ από το ανοιχτό κρανίο του ξεπρόβαλλε ένα απόστημα που έπαιρνε σιγά-σιγά σχήμα,  που θα μπορούσε κανείς να πει ότι έμοιαζε με παραμορφωμένο ανθρώπινο πρόσωπο. Όταν οι σπασμοί του σταμάτησαν το νέο πρόσωπο άρχισε να βγάζει κάποιους λαρυγγισμούς, πριν αρχίσει να προσπαθεί αρθρώνει λέξεις  με μια απόκοσμη φωνή, η οποία πρόδιδε τέτοιο αίσθημα κακίας που η καημένη η Bell είχε πέσει κάτω και προσπαθούσε να κλείσει τα αυτιά της για να μην ακούει. Μετά από λίγο, αφού φάνηκε να συνήθισε, άρχισε να μιλάει χαμογελώντας κακόβουλα.

-Μμμμ…ο πολεμιστής των ψευδών θεών, ντυμένος στα πράσινα…είσαι ένα μόνιμο αγκάθι στο πλευρό μας. Αλλά δεν είσαι και τίποτα ιδιαίτερο τελικά. Σίγουρα, δε μπορώ να σε σκοτώσω έτσι απλά, αλλά είναι απλά θέμα χρόνου. Για άνθρωπος, η ικανότητά σου είναι απαράμιλλη. Και πάλι όμως, η ίδια σου η ανθρώπινη φύση σε περιορίζει. Δεν έχεις ελπίδα εναντίον μου.

      Κάθε λέξη έβγαινε και από τα δύο στόματα. Από το στόμα του Bagu, έβγαινε μια φωνή ήρεμη, σχεδόν παρακλητική στον τόνο της. Από το άλλο όμως, έβγαινε μια βλάσφημη φωνή, που ξεχείλιζε από κακία. Ενώ μιλούσε όλο το σώμα του είχε σχεδόν μεταλλαχθεί και η ανθρώπινη μορφή φαινόταν να συγκρατεί με το ζόρι το σιχαμένη μάζα από μυς που φάνταζε έτοιμη να εκραγεί από μέσα. Δε χρειαζόταν πια να κρατάει το δοκάρι, καθώς είχαν φυτρώσει νύχια κοφτερά σα μαχαίρια σε όλο το μήκος των άκρων του.

-Bagu φίλε μου, είπε χαμογελώντας ο Link, έχω καιρό να σε δω. Πολύ άσχημος έγινες. Δεν έπρεπε να πίνεις τόσο πολύ, στο είχα πει. Βλέπω όμως ότι είσαι επίμονος. Δε λες να ψοφήσεις.

Ενώ μιλούσε έβγαλε το τόξο από τη θήκη στην πλάτη του και ξεκούμπωσε τη φαρέτρα

-Δεν είσαι και πολύ αστείος, το ξέρεις μικρέ; Δεν πειράζει όμως. Δεν έχεις πουθενά να ξεφύγεις. Και σύντομα ο κόσμος θα γλιτώσει από τα κακόγουστα αστεία σου.

      Μόλις απόσωσε την κουβέντα, έκανε να επιτεθεί στο Link, ο οποίος αστραπιαία απέφυγε και ετοίμασε ένα βέλος που βρήκε το τέρας στο στήθος. Αυτός σταμάτησε για μια στιγμή παραξενεμένος. Ο Link δεν έχασε καιρό και άρχισε να τον γεμίζει με βέλη όσο πιο γρήγορα μπορούσε. Το πετύχαινε παντού, στα πόδια στο κεφάλι , στο σώμα χωρίς σταματημό. Τα τέρας έκανε προς τα πίσω, φανερά ενοχλημένο, ώσπου έκανε ένα τυφλό απότομο τίναγμα του πλοκαμιού προς το Link για να τον σταματήσει. Ο Link το απέφυγε εύκολα και ετοίμασε ένα ακόμα βέλος, αυτή τη φορά ψιθυρίζοντας κάτι πριν το εκτοξεύσει στο κεφάλι του εχθρού του. Το βέλος έμοιαζε με πυροτέχνημα ενώ πετούσε και μόλις καρφώθηκε στο πρόσωπο του τέρατος, το τύλιξε στις φλόγες. Ουρλιάζοντας από πόνο, παραπατούσε και στηρίχτηκε στο πηγάδι για να σταθεροποιηθεί. Αμέσως ο Link έριξε το τόξο, έπιασε το σπαθί του και άρχισε να τρέχει προς το κτήνος. Εκείνο τον είδε και επιχείρησε να τον κόψει στα δύο, αλλά ο πόνος και οι φωτιές που το έκαιγαν δεν του επέτρεψαν να κινηθεί γρήγορα, ούτε και με ακρίβεια. Ο Link πλησίασε με μεγάλη ταχύτητα και πιάνοντας το σπαθί και με τα 2 χέρια έκανε ένα τρομερό κάθετο κόψιμο στο στήθος του τέρατος, πριν συνεχίσει με ένα δεύτερο χτύπημα που το βρήκε στο ύψος των νεφρών με τέτοια δύναμη που κατάφερε όχι μόνο να του προκαλέσει ένα τεράστιο τραύμα προκαλώντας ένα λουτρό αίματος, αλλά και να το μετακινήσει παρά το μέγεθός του, κάνοντάς το να χάσει τη ισορροπία του και να πέσει μέσα στο πηγάδι.

      Ο Link, λαχανιασμένος, στεκόταν μπροστά στο πηγάδι, ακούγοντας το πλάσμα να καταποντίζεται ουρλιάζοντας. Όταν οι κραυγές σταμάτησαν, γύρισε την πλάτη στο πηγάδι, πήρε μια βαθιά ανάσα και άρχισε να βαδίζει προς το πεσμένο τόξο και την ασπίδα του. Πριν προλάβει να κάνει πάνω από 3 βήματα, το έδαφος κάτω από τα πόδια του άρχισε να σείεται, κάνοντάς τον να χάσει την ισορροπία του. Από το πηγάδι ακούστηκε ένας κρότος, καθώς καταστρεφόταν από τον τεράστιο όγκο της σιχαμένης μάζας που αναδυόταν από τα βάθη του. Ο Link ενστικτωδώς γύρισε προς τα εκεί και πρόλαβε να δει τη μορφή του, που πιο πολύ έμοιαζε με έναν ασαφή όγκο από μυς, πλοκάμια μάτια και στόματα, καθένα από τα οποία έβγαζε ένα απαίσιο γέλιο. Δεν πρόλαβε όμως να αντιδράσει έγκαιρα για να αποφύγει το χτύπημα από ένα από τα πλοκάμια. Τα κοφτερά νύχια του έσκισαν τη θωράκιση πάνω από τον αριστερό ώμο ανοίγοντάς του μια βαθιά πληγή και σκίζοντάς του το μέτωπο. Με τέτοια δύναμη τον χτύπησε, που ο Link πετάχτηκε πάλι στον αέρα, αλλά από τον πόνο δεν κατάφερε να προσγειωθεί μαλακά και έπεσε με τα μούτρα στο χώμα.

      Κάτω από το φως του φεγγαριού, το απαίσιο τέρας φάνταζε σα μαύρη λαίλαπα που κατασπάραζε το νυχτερινό ουρανό, ενώ η φωνή του αντηχούσε στον αέρα από αμέτρητα στόματα.

-Είναι άσκοπο. Όσο και να με κόψεις. Όσο κι αν προσπαθήσεις, δε μπορείς να με σκοτώσεις. Όσο το κεφάλι μου παραμένει ανέπαφο, μπορώ να αναπαράγω τα μέλη μου ασταμάτητα!

Αργά και προσεκτικά σήκωνε το Link ενώ μιλούσε και ένα από τα στόματα άνοιξε διάπλατα φανερώνοντας δόντια μεγάλα σαν ξίφη. Το τέρας χαμογελούσε αυτάρεσκα, ώσπου ο Link, αφού το τέρας τον πήγε αρκετά κοντά, έμπηξε το σπαθί βαθιά στο ανοιχτό στόμα του ανθρωπόμορφου κεφαλιού.

-Ευχαριστώ που μου το είπες, είπε χαμογελώντας και με όση δύναμη μπορούσε να βάλει ξερίζωσε το πάνω μέρος στου κεφαλιού και το πέταξε μακριά.

Το υπόλοιπο κορμί έπεσε ξερό κάτω και ο Link στάθηκε στα πόδια του ξανά. Τα αίμα που έτρεχε από το μέτωπό του τον εμπόδιζε να ανοίξει το αριστερό του μάτι, αλλά διέκρινε ότι τα κεφάλι που έκοψε είχε προλάβει να απλώσει πλοκάμια πάνω στο σπαθί του και τώρα πλησίαζε προς το μέρος του.

-Θα σε απορροφήσω και θα κυριεύσω το σώμα σου! Έλεγε χωρίς να έχει στόμα.

-Είσαι πάρα πολύ επίμονος, καταραμένε. Μουρμούρισε ο Link πετώντας το σπαθί προς το μέρος της ασπίδας και έτρεξε να την πιάσει.

      Το πλάσμα ακόμα πάσχιζε να φτάσει το Link, καθώς ήταν πιο κοντά από το σώμα που εγκατέλειψε, και άπλωσε τα πλοκάμια του, γραπώνοντάς τον από τη μπότα και ρίχνοντάς τον κάτω στην προσπάθειά του να πεταχτεί στο κεφάλι του. Ο Link είχε πιάσει την ασπίδα του και όταν γύρισε, το είδε να εκτοξεύεται με ταχύτητα προς το μέρος του. Την τελευταία στιγμή καλύφθηκε με την ασπίδα και το τέρας έσκασε πάνω της, αλλά δεν έχασε στιγμή και άρχισε να απλώνει πάλι πλοκάμια για να τον τυλίξει λέγοντας μανιασμένα.

-Θα σε τυλίξω. ΘΑ ΣΕ ΤΥΛΙΞΩΩΩΩΩ!

Ο Link δεν είχε καιρό για χάσιμο. Έτρεξε όσο πιο γρήγορα μπορούσε προς έναν τοίχο της καλύβας που έστεκε ακόμα και έπεσε με δύναμη πάνω του. Το τέρας έβγαλε ένα πνιχτό ουρλιαχτό πόνου και ο Link συνέχισε. Έπιασε την ασπίδα και με τα δυο χέρια και άρχισε τη χτυπάει με όλη του τη δύναμη πάνω στον τοίχο, μέχρι που το μόνο που είχε απομείνει ήταν μια μεγάλη κηλίδα αίματος πάνω στον τοίχο, την ασπίδα και τον ίδιο.